Veel scholen hebben er één: een missie. Samen met een visie en een rijtje kernwaarden. Ze staan in het schoolplan, op de website en soms zelfs groot op de muur.
Maar vraag op maandagochtend aan vijf collega’s: waar staan jullie hier nu écht voor? en de kans is groot dat je vijf verschillende antwoorden krijgt.
Misschien is dat niet zo vreemd. Want een missie en visie worden al snel iets wat je moet formuleren. Een werkgroep buigt zich over woorden. Er wordt geschoven met zinnen. ‘Ontwikkeling’ of toch ‘groei’? ‘Samen’ of liever ‘verbinding’? Net zolang tot er een tekst ligt waar niemand echt bezwaar tegen heeft.
Maar herkennen mensen zich daar ook in?
Draai het liever om. Begin niet met de missie, maar met het verhaal van de school. Wanneer ga je met plezier naar je werk? Wanneer was je trots op wat er op school gebeurde? En wat zou je absoluut willen behouden, ook als er de komende jaren veel verandert?
Dan ontstaan verhalen. Over kinderen, collega’s, ouders en gebeurtenissen die ertoe deden. En in die verhalen zit vaak al verrassend veel van de identiteit van een school verstopt.
Pas daarna wordt de vraag interessant: waarvoor zijn wij er eigenlijk? Voor wie willen we verschil maken? En stel dat onze school morgen niet meer zou bestaan: wat zou er dan écht worden gemist?
Ook een visie begint wat ons betreft niet met een vel papier waarop ‘Visie 2030’ staat. Stap eerst maar eens samen die toekomst binnen. Het is 2030 en jullie zijn trots op wat er is gebeurd. Wat merken leerlingen daarvan? Wat vertellen ouders? En hoe werken jullie binnen het team samen?
En de kernwaarden? Ook die hoeven niet uit een lijstje met mooie woorden te worden gekozen. Begin liever met gedrag. Wat zie je ons wél doen? En wat juist níet? Misschien blijken woorden als vertrouwen, lef of verbinding daarna ineens veel meer te betekenen.
Zo ontstaat een missie of visie niet aan een vergadertafel, maar uit tientallen kleine gesprekken, verhalen, beelden en keuzes. Met steeds wisselende groepen, ruimte voor verschillen en zonder de druk om het meteen eens te worden.
Eerst ontdekken waar je samen werkelijk van bent. De mooie woorden komen later wel.
